De campus van de Erasmus Universiteit Rotterdam herbergt een schat aan architectuur, kunst en andere objecten met een mooi verhaal. Kom eens bij ons kijken! Deze week: een gebouw vernoemd naar Willemien van der Goot.
Eigen werk, eigen inkomen en daarmee financiële onafhankelijkheid vormt de basis van vrouwenemancipatie. Want ook in het huishouden geldt zoiets als ‘wie betaalt, bepaalt’.
Dat begreep Willemijn van der Goot, die in 1930 als eerste vrouw promoveerde aan de NEH (Nederlandse Economische Hogeschool, voorloper van de Erasmus Universiteit) heel goed.
Toen ze na haar promotieonderzoek trouwde, lag er een leven als huisvrouw in het verschiet. In de jaren ’30 werkte immers slechts 2% van alle vrouwen buitenshuis. Het was zelfs de normaalste zaak van de wereld dat een vrouw na haar trouwen eervol ontslagen werd. Vrouwen zorgden immers voor de kinderen, hoe konden ze daarnaast ook werken? -zo werd gedacht.
In 1937 werkte de Katholieke minister van Sociale Zaken Romme zelfs aan een algemeen verbod op werken voor vrouwen. Om dat te stoppen organiseerde van der Goot, samen met collega feminist Miep Boissevain-Van Lennep een ‘briefkaartenregen’: vrouwen uit het hele land werd opgeroepen om een briefkaart te sturen aan de minister om het ongenoegen kenbaar te maken. Met succes, want de wet kwam er niet.
Verder toonde Van der Goot met haar ‘Onderzoek naar den arbeid der gehulde vrouw in Nederland’ uit 1937 aan dat vrouwen vaak uit pure noodzaak buitenshuis werkten. Daarmee verwierp ze het gangbare beeld dat de bijdrage van werkende vrouwen aan het gezinsinkomen verwaarloosbaar is. Ook relativeerde ze de claim dat vrouwen niet kunnen werken, omdat ze thuis moeten zijn voor de opvoeding.
Andere wapenfeiten van Van der Goot, zijn de oprichting van het Internationaal Archief van de Vrouwenbeweging, in 1936, waarvan ze van 1946 tot 1954 ook de voorzitter was. En ze was presentator van het wekelijkse radioprogramma ‘Van vrouw tot vrouw’, waarin gesprekken werden gevoerd over de rol van de vrouw in het dagelijks leven.
Anno 2025 is de werkende vrouw geen curiositeit meer. Maar op de Erasmus Universiteit zijn nog altijd veel meer mannelijke hoogleraren dan vrouwelijke. En ook op de Erasmus is een loonkloof tussen mannen en vrouwen. Er is dus nog een hoop werk te verrichten. Maar er is ten minste een gebouw vernoemd naar Van der Goot, als lichtend voorbeeld.
Pepijns Post 