De campus van de Erasmus Universiteit Rotterdam herbergt een schat aan architectuur, kunst en andere objecten met een mooi verhaal. Kom eens bij ons kijken! Deze week: DE ‘EIEREN’ VAN PETRI.
Helaas, helaas, deze ‘eieren van Petri’ vind je niet meer terug op de EUR-campus. Ze hebben de tand des tijds (en dan vooral: de regen en de vorst) niet weerstaan.
Maar ik vind ze zo mooi dat ik er toch aandacht aan geef. Het waren immers zeer geliefde objecten, ideaal als hangplek voor studenten. Vanwege de vorm en plaatsing waren ze een perfecte tegenhanger van het hoekige, geometrische universiteitscomplex, dat ongeveer gelijktijdig met de plaatsing van het kunstwerk in 1970 in gebruik werd genomen.
Al in 1965 werd voorzien dat Hans Petri (1919-1996) een kunstwerk bij de entree van de nieuwe EUR campus zou maken. Zijn opdracht was onderdeel van de 1% regeling voor kunst bij nieuwbouw van overheidsgebouwen.
Petri maakte nadrukkelijk een ‘omgevingskunstwerk’, dus een object dat reageerde op de omgeving en een verblijfsplek zou zijn. Petri had zich laten inspireren door zwerfkeien. Als symbool voor het eeuwige, voorbij de waan van de dag.
Ironisch genoeg bleek juist zijn kunstwerk vanwege de uitvoering in spuitbeton en draadstaal geen eeuwigheidswaarde te hebben. Al snel ontstonden scheuren in het oppervlak, door betonrot. Ook een restauratie eind jaren ’80 kon daar geen verandering in brengen.
In 2011 werd het ten slotte gesloopt. Maar gelukkig leeft het kunstwerk nog voort in onze gedachten.
Wie toch iets van Petri’s omgevingskunst wil ervaren, kan naar Dordrecht. Daar staat aan het van der Steenhovenplein een even imposant omgevingskunstwerk dat niet zo lang geleden in oude luister is hersteld. Het heet in de volksmond ‘de P..mels van Petri’. Ik was er laatst, het is een geweldige plek.
En voor de èchte fans: op begraafplaats Essenhof -ook in Dordrecht- ligt Petri begraven. Zijn graf is geheel in stijl, hij ligt er onder een manshoge zwerfkei.
Pepijns Post 