De campus van de Erasmus Universiteit Rotterdam herbergt een schat aan architectuur, kunst en andere objecten met een mooi verhaal. Kom eens bij ons kijken! Deze week: Le Corbusiers Modulor.
Het overgrote deel van de kunstcollectie van de EUR hangt aan de muren van kantoren en vergaderzalen, verspreid over de campus. Je kan als medewerker een aanvraag doen voor een kunstwerk, dat vervolgens door onze afdeling kunstzaken netjes bij je wordt opgehangen. Ik ben daar blij mee. Als het kantoorwerk even te saai is of een vergadering nèt te lang duurt, vormen die kunstwerken een welkome afleiding.
Ook in de boardroom in het Erasmusgebouw waar ons CvB vergadert, hangen geweldige kunstwerken, waaronder deze litho van de wereldberoemde Zwitserse architect Le Corbusier. Het is de befaamde ‘modulor’: een maatsysteem dat hij afleidde van het menselijke lichaam, en dat samenvalt met de gulden snede.
Wat is de gulden snede ook alweer? Het is een tweedeling, waarbij het kleine deel zich verhoudt tot het grote deel zoals het grote deel zich verhoudt tot het geheel. Dit is een in de natuur veel voorkomende verhouding, omdat dit het resultaat is van een natuurlijk groeiproces. Daarom voelt de opdeling van vlakken volgens de gulden snede snel vertrouwd, je ziet het overal.
Le Corbusiers modulor is een optelsom van maten volgens de gulden snede; voor stoelen, tafels, trapleuningen, raamopeningen, deuren, plafondhoogtes, woningen. Van klein tot groot, alles verhoudt zich tot elkaar.
Die Modulor is helemaal op zijn plek in het Erasmusgebouw. Dat is immers onderdeel van het brutalistische jaren ’60 complex, dat helemaal in de stijl van Le Corbusier is gebouwd. Je kan zien dat architect Elffers óók dat maatsysteem heeft toegepast. Kijk om je heen, ramen, deuren, bankjes, balkons: alles is gebouwd volgens de maatverhouding.
Toch is er ruimte voor verbetering. Telkens als ik voor een vergadering in de boardroom moet zijn, staat er een hinderlijke kapstok vlak voor de litho. Ik begrijp dat zo’n kapstok ook zijn bestaansrecht heeft. Maar hoe kan het dat zo’n belangrijk kunstwerk, juist op deze plek, aan het zicht wordt onttrokken? Dus zet ik die kapstok vlak voor elke vergadering stiekem een metertje opzij.
